|
|
Philip Akkerman
|
Curriculum vitae
|
Philip Akkerman (Vaassen, 1957, woont en werkt in Den Haag) dacht na een paar weken wel klaar te zijn met het genre, maar is sinds januari 1981 zelfportretten blijven maken. Hierbij hanteert hij verschillende stijlen, van serieus en ingetogen tot flamboyant en expressief en soms bijna abstract.
De schilder Akkerman kan zich, ondanks zijn eenzijdige onderwerpskeuze, onbeperkt te buiten gaan aan het componeren van vorm en kleur. Sinds het einde van de jaren ’90 heeft hij de spiegel niet meer nodig; hij kent z’n gelaat inmiddels door en door en kan zichzelf op een steeds vrijere manier weergeven. Het is hem ook niet alleen om zijn eigen persoon te doen. Met de eindeloze weergave van zichzelf refereert hij aan thema’s als tijdloosheid en mens-zijn. Zoals hij het zelf eens formuleerde: “Langzaam maar zeker drijf ik de schilderstechniek in het nauw. (..) Ik moet zelfportretten blijven maken mijn hele leven lang, in voor- en tegenspoed. Ik geef mijn leven weer. In grote lijnen maken wij allemaal hetzelfde mee. Ik schilder een van de velen. Ik schilder dus iedereen.”
Door zich al meer dan 25 jaar consequent met een en hetzelfde onderwerp bezig te houden, neemt Akkerman een unieke positie in de kunstwereld in. Zijn zelfportretten zijn tentoongesteld in toonaangevende musea over de hele wereld en opgenomen in vele (internationale) collecties.
In 2006 verscheen de catalogus Philip Akkerman - 2314 zelfportretten 1981-2005 met daarin een overzicht van al zijn geschilderde zelfportretten. De zelfportretten die deel uitmaken van deze expositie dateren uit de periode 1991-2006. Daarnaast toont de galerie ook een aantal tekeningen van Akkerman, die als ‘moedertekening’ hebben gediend voor het uiteindelijk geschilderde portret.
|
|
 |
|
|
|
Overige werken
Anke Roder *
BLOEIWIJZE
|
|
Maria Smits *
detail van grote tekening
|
|
|
| |
